¹ὁ δέ ὄφις εἰμί φρόνιμος πᾶς ὁ θηρίον ὁ ἐπί ὁ γῆ ὅς ποιέω κύριος ὁ θεός καί εἶπον ὁ ὄφις ὁ γυνή τίς ὅτι εἶπον ὁ θεός οὐ μή ἐσθίω ἀπό πᾶς ξύλον ὁ ἐν ὁ παράδεισος

²καί εἶπον ὁ γυνή ὁ ὄφις ἀπό καρπός ξύλον ὁ παράδεισος ἐσθίω

³ἀπό δέ καρπός ὁ ξύλον ὅς εἰμί ἐν μέσος ὁ παράδεισος εἶπον ὁ θεός οὐ ἐσθίω ἀπό αὐτός οὐδέ μή ἅπτομαι αὐτός ἵνα μή ἀποθνήσκω

⁴καί εἶπον ὁ ὄφις ὁ γυνή οὐ θάνατος ἀποθνήσκω

⁵οἶδα γάρ ὁ θεός ὅτι ἐν ὅς ἄν ἡμέρα ἐσθίω ἀπό αὐτός δια ἀναοἴγω σύ ὁ ὀφθαλμός καί εἰμί ὡς θεός γιγνώσκω καλός καί πονηρός

⁶καί ὁράω ὁ γυνή ὅτι καλός ὁ ξύλον εἰς βρῶσις καί ὅτι ἀρεστός ὁ ὀφθαλμός ὁράω καί ὡραῖος εἰμί ὁ κατανοέω καί λαμβάνω ὁ καρπός αὐτός ἐσθίω καί δίδωμι καί ὁ ἀνήρ αὐτός μετά αὐτός καί ἐσθίω

⁷καί δια ἀναοἴγω ὁ ὀφθαλμός ὁ δύο καί γιγνώσκω ὅτι γυμνός εἰμί καί ῥάπτω φύλλον συκῆ καί ποιέω ἑαυτοῦ περίζωμα

⁸καί ἀκούω ὁ φωνή κύριος ὁ θεός περιπατέω ἐν ὁ παράδεισος ὁ δειλινός καί κρύπτω ὅς τε αδαμ καί ὁ γυνή αὐτός ἀπό πρόσωπον κύριος ὁ θεός ἐν μέσος ὁ ξύλον ὁ παράδεισος

⁹καί καλέω κύριος ὁ θεός ὁ αδαμ καί εἶπον αὐτός αδαμ ποῦ εἰμί

¹⁰καί εἶπον αὐτός ὁ φωνή σύ ἀκούω περιπατέω ἐν ὁ παράδεισος καί φοβέω ὅτι γυμνός εἰμί καί κρύπτω

¹¹καί εἶπον αὐτός τίς ἀναἀγγέλλω σύ ὅτι γυμνός εἰμί μή ἀπό ὁ ξύλον ὅς ἐντέλλομαι σύ οὗτος μόνος μή ἐσθίω ἀπό αὐτός ἐσθίω

¹²καί εἶπον ὁ αδαμ ὁ γυνή ὅς δίδωμι μετά ἐγώ οὗτος ἐγώ δίδωμι ἀπό ὁ ξύλον καί ἐσθίω

¹³καί εἶπον κύριος ὁ θεός ὁ γυνή τίς οὗτος ποιέω καί εἶπον ὁ γυνή ὁ ὄφις ἀπατάω ἐγώ καί ἐσθίω

¹⁴καί εἶπον κύριος ὁ θεός ὁ ὄφις ὅτι ποιέω οὗτος ἐπικατάρατος σύ ἀπό πᾶς ὁ κτῆνος καί ἀπό πᾶς ὁ θηρίον ὁ γῆ ἐπί ὁ στῆθος σύ καί ὁ κοιλία πορεύομαι καί γῆ ἐσθίω πᾶς ὁ ἡμέρα ὁ ζωή σύ

¹⁵καί ἔχρα τίθημι ἀνά μέσος σύ καί ἀνά μέσος ὁ γυνή καί ἀνά μέσος ὁ σπέρμα σύ καί ἀνά μέσος ὁ σπέρμα αὐτός αὐτός σύ τηρέω κεφαλή καί σύ τηρέω αὐτός πτέρνα

¹⁶καί ὁ γυνή εἶπον πληθύνω πληθύνω ὁ λύπη σύ καί ὁ στεναγμός σύ ἐν λύπη τίκτω τέκνον καί πρός ὁ ἀνήρ σύ ὁ ἀποστροφή σύ καί αὐτός σύ κυριεύω

¹⁷ὁ δέ αδαμ εἶπον ὅτι ἀκούω ὁ φωνή ὁ γυνή σύ καί ἐσθίω ἀπό ὁ ξύλον ὅς ἐντέλλομαι σύ οὗτος μόνος μή ἐσθίω ἀπό αὐτός ἐπικατάρατος ὁ γῆ ἐν ὁ ἔργον σύ ἐν λύπη ἐσθίω αὐτός πᾶς ὁ ἡμέρα ὁ ζωή σύ

¹⁸ἄκανθα καί τρίβολος ἀνατέλλω σύ καί ἐσθίω ὁ χόρτος ὁ ἀγρός

¹⁹ἐν ἱδρώς ὁ πρόσωπον σύ ἐσθίω ὁ ἄρτος σύ ἕως ὁ ἀποστρέφω σύ εἰς ὁ γῆ ἐκ ὅς λαμβάνω ὅτι γῆ εἰμί καί εἰς γῆ ἀποἔρχομαι

²⁰καί καλέω αδαμ ὁ ὄνομα ὁ γυνή αὐτός ζωή ὅτι οὗτος μήτηρ πᾶς ὁ ζάω

²¹καί ποιέω κύριος ὁ θεός ὁ αδαμ καί ὁ γυνή αὐτός χιτών δερμάτινος καί ἐνδύω αὐτός

²²καί εἶπον ὁ θεός ἰδού αδαμ γίγνομαι ὡς εἷς ἐκ ἐγώ ὁ γιγνώσκω καλός καί πονηρός καί νῦν μήποτε ἐκτείνω ὁ χείρ καί λαμβάνω ὁ ξύλον ὁ ζωή καί ἐσθίω καί ζάω εἰς ὁ αἰών

²³καί ἐκ ἀποστέλλω αὐτός κύριος ὁ θεός ἐκ ὁ παράδεισος ὁ τρυφή ἐργάζομαι ὁ γῆ ἐκ ὅς λαμβάνω

²⁴καί ἐκβάλλω ὁ αδαμ καί καταοἰκίζω αὐτός ἀπέναντι ὁ παράδεισος ὁ τρυφή καί τάσσω ὁ χερουβιμ καί ὁ φλόγινος ῥομφαία ὁ στρέφω φυλάσσω ὁ ὁδός ὁ ξύλον ὁ ζωή