¹αδαμ δέ γιγνώσκω ευα ὁ γυνή αὐτός καί συνλαμβάνω τίκτω ὁ καιν καί εἶπον κτάομαι ἄνθρωπος διά ὁ θεός

²καί προςτίθημι τίκτω ὁ ἀδελφός αὐτός ὁ αβελ καί γίγνομαι αβελ ποιμήν πρόβατον καιν δέ εἰμί ἐργάζομαι ὁ γῆ

³καί γίγνομαι μετά ἡμέρα φέρω καιν ἀπό ὁ καρπός ὁ γῆ θυσία ὁ κύριος

⁴καί αβελ φέρω καί αὐτός ἀπό ὁ πρωτότοκος ὁ πρόβατον αὐτός καί ἀπό ὁ στέαρ αὐτός καί ἐπιὁράω ὁ θεός ἐπί αβελ καί ἐπί ὁ δῶρον αὐτός

⁵ἐπί δέ καιν καί ἐπί ὁ θυσία αὐτός οὐ προςἔχω καί λυπέω ὁ καιν λίαν καί συνπίπτω ὁ πρόσωπον

⁶καί εἶπον κύριος ὁ θεός ὁ καιν ἵνα τίς περίλυπος γίγνομαι καί ἵνα τίς συνπίπτω ὁ πρόσωπον σύ

⁷οὐ ἐάν ὀρθῶς προςφέρω ὀρθῶς δέ μή διααἱρέω ἁμαρτάνω ἡσυχάζω πρός σύ ὁ ἀποστροφή αὐτός καί σύ ἄρχω αὐτός

⁸καί εἶπον καιν πρός αβελ ὁ ἀδελφός αὐτός διαἔρχομαι εἰς ὁ πεδίον καί γίγνομαι ἐν ὁ εἰμί αὐτός ἐν ὁ πεδίον καί ἀναἵστημι καιν ἐπί αβελ ὁ ἀδελφός αὐτός καί ἀποκτείνω αὐτός

⁹καί εἶπον ὁ θεός πρός καιν ποῦ εἰμί αβελ ὁ ἀδελφός σύ ὁ δέ εἶπον οὐ γιγνώσκω μή φύλαξ ὁ ἀδελφός ἐγώ εἰμί ἐγώ

¹⁰καί εἶπον ὁ θεός τίς ποιέω φωνή αἷμα ὁ ἀδελφός σύ βοάω πρός ἐγώ ἐκ ὁ γῆ

¹¹καί νῦν ἐπικατάρατος σύ ἀπό ὁ γῆ ὅς χαίνω ὁ στόμα αὐτός δέχομαι ὁ αἷμα ὁ ἀδελφός σύ ἐκ ὁ χείρ σύ

¹²ὅτι ἐργάζομαι ὁ γῆ καί οὐ προςτίθημι ὁ ἰσχύς αὐτός δίδωμι σύ στένω καί τρέμω εἰμί ἐπί ὁ γῆ

¹³καί εἶπον καιν πρός ὁ κύριος μέγας ὁ αἰτία ἐγώ ὁ ἀποἵημι ἐγώ

¹⁴εἰ ἐκβάλλω ἐγώ σήμερον ἀπό πρόσωπον ὁ γῆ καί ἀπό ὁ πρόσωπον σύ κρύπτω καί εἰμί στένω καί τρέμω ἐπί ὁ γῆ καί εἰμί πᾶς ὁ εὑρίσκω ἐγώ ἀποκτείνω ἐγώ

¹⁵καί εἶπον αὐτός κύριος ὁ θεός οὐ οὕτως πᾶς ὁ ἀποκτείνω καιν ἑπτά ἐκδικέω παραλύω καί τίθημι κύριος ὁ θεός σημεῖον ὁ καιν ὁ μή ἀνααἱρέω αὐτός πᾶς ὁ εὑρίσκω αὐτός

¹⁶ἐκἔρχομαι δέ καιν ἀπό πρόσωπον ὁ θεός καί οἰκέω ἐν γῆ ναιδ κατέναντι εδεμ

¹⁷καί γιγνώσκω καιν ὁ γυνή αὐτός καί συνλαμβάνω τίκτω ὁ ενωχ καί εἰμί οἰκοδομέω πόλις καί ἐπιὀνομάζω ὁ πόλις ἐπί ὁ ὄνομα ὁ υἱός αὐτός ενωχ

¹⁸γίγνομαι δέ ὁ ενωχ γαιδαδ καί γαιδαδ γεννάω ὁ μαιηλ καί μαιηλ γεννάω ὁ μαθουσαλα καί μαθουσαλα γεννάω ὁ λαμεχ

¹⁹καί λαμβάνω ἑαυτοῦ λαμεχ δύο γυνή ὄνομα ὁ εἷς αδα καί ὄνομα ὁ δεύτερος σελλα

²⁰καί τίκτω αδα ὁ ιωβελ οὗτος εἰμί ὁ πατήρ οἰκέω ἐν σκηνή κτηνοτρόφος

²¹καί ὄνομα ὁ ἀδελφός αὐτός ιουβαλ οὗτος εἰμί ὁ καταδεικνύω ψαλτήριον καί κιθάρα

²²σελλα δέ τίκτω καί αὐτός ὁ θοβελ καί εἰμί σφυροκόπος χαλκεύς χαλκός καί σίδηρος ἀδελφή δέ θοβελ νοεμα

²³εἶπον δέ λαμεχ ὁ ἑαυτοῦ γυνή αδα καί σελλα ἀκούω ἐγώ ὁ φωνή γυνή λαμεχ ἐνωτίζομαι ἐγώ ὁ λόγος ὅτι ἀνήρ ἀποκτείνω εἰς τραῦμα ἐγώ καί νεανίσκος εἰς μώλωψ ἐγώ

²⁴ὅτι ἑπτάκις ἐκδικέω ἐκ καιν ἐκ δέ λαμεχ ἑβδομηκοντάκις ἑπτά

²⁵γιγνώσκω δέ αδαμ ευα ὁ γυνή αὐτός καί συνλαμβάνω τίκτω υἱός καί ἐπιὀνομάζω ὁ ὄνομα αὐτός σηθ λέγω ἐκ ἀναἵστημι γάρ ἐγώ ὁ θεός σπέρμα ἕτερος ἀντί αβελ ὅς ἀποκτείνω καιν

²⁶καί ὁ σηθ γίγνομαι υἱός ἐπιὀνομάζω δέ ὁ ὄνομα αὐτός ενως οὗτος ἐλπίζω ἐπικαλέω ὁ ὄνομα κύριος ὁ θεός